Rozmnażanie papużek falistych

Papugi faliste ze względu na swoje niewielkie rozmiary są jednymi z najpopularniejszych ptaków chętnie hodowanych w domu. Gatunek ten żyje na wolności żyje w Australii. Jak wszystkie papugi także faliste potrzebują dużo kontaktu z opiekunem jeśli są wychowywane pojedynczo, natomiast w stadzie bardziej tracą zainteresowanie człowiekiem i wówczas trudniej je oswoić.

Wymagania i zdrowie

Papugi faliste w hodowli nie są bardzo wymagające. Co ciekawe nie mają nie występuję u nich określony okres rozrodczy. Przystępując do rozmnażania tych papug, należy pamiętać że muszą to być osobniki co najmniej roczne, zdrowe oraz para nie może być ze sobą spokrewniona. Parze trzeba zapewnić jak najbardziej odpowiednie warunki. Przede wszystkim klatka powinna znajdować się w pomieszczeniu, w którym panuje stała wilgotność (około 60%) oraz odpowiednia, mniej więcej utrzymująca się na stałym poziomie temperatura 20-23 stopnie C. Papugi powinny mieć dostęp do światła słonecznego, bądź imitującego słoneczne. Należy również zadbać o odpowiednie uzupełnienie pokarmu w witaminy, przede wszystkim w witaminę D. Ponadto należy oczywiście zapewnić ptakom dobrze zbilansowaną dietę. Powinna ona zawierać duże ilości świeżych warzyw i owoców, w okresie okołolęgowym warto dołączyć do żywienia jajko na twardo. Samiczka powinna mieć również dostęp do wapnia, który jest niezwykle istotny przy składaniu jaj dla przyszłej mamy, jak również dla maluchów podczas dorastania.
Oprócz zapewnienia optymalnych warunków otoczenia ważny jest także dobór odpowiedniej budki lęgowej. Jej wymiary powinny wynosić około 16x20x16 cm. Powinna być wykonana z drewna, o wyprofilowanym dnie, wyścielić należy ją niewielka ilością trocin, aby uniemożliwić przesuwanie się ja po podłożu. Otwór wejściowy powinien mieć średnicę około 5 cm.

Wychowywanie piskląt

Samica składa po około 7-10 dniach po kopulacji pierwsze jajko, kolejne pojawiają się co drugi dzień. Samiczka składa najczęściej do 6 sztuk jajek. Wysiadywanie trwa około 18 dni, na brzuszku samicy tworzy się tzw plama lęgowa, czyli bardzo dobrze ukrwione miejsce całkowicie pozbawione piór, by zapewnić jak najlepszy sposób ogrzewania jaj i młodych. Małe papugi wykluwają się również w odstępie co drugi dzień. Zaraz po wykluciu są ślepe i nieopierzone, samica karmi je wydzieliną z żołądka gruczołowego, która jest wysokobiałkowa, po pewnym czasie małe zaczynają jeść nasiona rozmiękczone w wolu. Po około 6-8 dniach należy budkę posprzątać, wówczas można to również połączyć z obrączkowaniem małych papug. Czyszczenie trzeba sukcesywnie powtarzać później co około 5 dni. Młode pozostają w budce przez około 30 dni, następnie przez następne 2 tygodnie są nadal jeszcze karmione przez rodziców. Już w tym okresie, nawet jeśli młode nie opuściły budki, dorosła para może ponownie przystąpić do lęgów, aby temu zapobiec należy zubożyć ich dietę oraz zabrać budkę lęgową. Jeśli przed usamodzielnieniem młodych pojawiło się nowe jajeczko w budce, należy wyklute młode wyciągnąć z budki, położyć na dnie klatki, a jajko wyrzucić. Samiec jest w zasadzie przez cały czas aktywnie włączony w wychowanie młodych, początkowo w okresie wysiadywania jaj karmi samiczkę i strzeże gniazda, następnie po kilku dniach od wyklucia również karmi młode.
Nie powinno się dopuszczać do więcej niż 3 lęgów tej samej pary w ciągu roku. Powinno się zachować okres 2- 3 miesięcy odpoczynku od lęgów dla samiczki. Brak okresu odpoczynku, częste lęgi mogą spowodować, że samiczka padnie z wycieńczenia.

Niepowodzenie

Wbrew pozorom mimo zapewnienia najlepszych warunków do rozrodu nie zawsze to się udaje. Wówczas po wyeliminowaniu wszystkich niekorzystnych czynników środowiska najczęściej powodem nieudanych prób jest po prostu źle dobrana papużek. Odpowiednie dobranie do siebie dwóch osobników jest kluczem do sukcesu. W takim przypadku pozostaje hodowcy co jakiś czas wymieniać partnera, licząc na to, że w końcu papużki spodobają się sobie.